Kicoco

Elk kind maakt een unieke ontdekkingsreis

Informatie voor ouders

Iedere ouder doet zijn best om kinderen op te voeden tot mooie en gelukkig volwassen mensen. Iedere ouder doet dit vanuit zijn of haar eigen kunnen en met de beste bedoelingen.

Een kind is uniek en ontwikkelt zich ook op een eigen manier. Ook speelt de omgeving mee in de ontwikkeling. Als ondanks alle goede bedoelingen en inspanningen het kind zich niet gelukkig voelt of moeite heeft om met veranderingen en levensgebeurtenissen om te gaan, geeft dit de ouders een gevoel van machteloosheid.

De gevolgen hiervan kunnen van invloed zijn op het welbevinden van de ouders en het hele gezin.

 

Voorbeelden

Een kind kan moeite hebben om 'mee' te doen in een groep, uit verlegenheid of uit angst niet leuk genoeg gevonden te worden. Het gevolg kan dan zijn dat het kind een 'toeschouwer' wordt, op de achtergrond blijft en niet meer mee doet of mee durft te doen. Het kind doet zichzelf onbewust te kort. Ouders blijven zich afvragen hoe zij hun kind kunnen helpen want zij zien het kind dat graag mee wil doen, maar het niet durft. En dat doet pijn.

Een kind uit een een-ouder gezin, waarbij de scheiding van de ouders lastig is verlopen, kan het gevoel hebben dat het een situatie moet gaan compenseren. Uit medelijden, verantwoordelijkheidsgevoel of uit loyaliteit. Het kan daardoor onbewust (maar voor anderen wel zichtbaar) 'please-gedrag' gaan vertonen. De eigenlijke 'ik' van het kind komt steeds minder aan bod. Want wat vind het kind zelf leuk en mooi, waar is het goed in, en waar voelt het zich goed bij. De ouder ziet het wel alleen door allerlei omstandigheden even niet in staat geweest om dit op te vangen.

Een kind kan twijfelen aan alles en aan zichzelf. Misschien omdat het kind is gepest waardoor het anders over zichzelf is gaan denken. Gevolg is dat het denken er door wordt beheerst, er niet over praat en zich stil en eenzaam voelt. Op school durft het kind niet meer voor zichzelf op te komen, trekt zich terug. Ouders willen helpen, maar weten niet hoe.

Een kind dat een broertje of zusje, vader of moeder, oma of opa heeft verloren. Het wil er telkens over praten omdat het begrijpelijkerwijs een heel erg indrukwekkende gebeurtenis is voor het kind. De rest van het gezin helpt het kind wel alleen is er ook nog een gezinsverdriet. Het kind wordt (onbewust) niet gehoord, of voelt zich niet gehoord en gaat ander gedrag vertonen omdat die emoties er wel zijn. Daardoor kan er in de omgeving onbegrip komen en wordt het andere, vaak eisende gedrag van het kind gezien. Soms zelfs na langere tijd. Belangrijk is dat het kind en het gezin als geheel een manier vindt om emoties te kunnen verwerken.  

Een kind dat piekert, stil is, teruggetrokken gedrag heeft en ' s nachts slecht slaapt. Gevolg is dat er veel gebroken nachten zijn voor ouder en kind. Vermoeidheid en lichamelijke klachten gaan de kop op steken en heeft z'n weerslag op de ouders en de rest van het gezin. Het is dan erg belangrijk om te kijken waar die slapeloosheid van het kind van vandaan komt.

Een kind met autisme heeft vaak moeite om dagstructuur te herkennen en toe te passen. Door alle warrigheid en drukte van de dag en in het gezin krijgt het kind het gevoel dat het niets meer goed doet en gaat soms ander, negatief gedrag vertonen. Belangrijk is dan om het gehele gezin bij coaching  te betrekken, begrip voor het kind te hebben en bekijken wat het wel goed kan.

 

Dit zijn enkele praktijk voorbeelden. Opvoeden is een taak die veel van de ouders vraagt. Niet alles gaat vanzelf en soms heeft een kind en of het gezin extra hulp nodig.

Kicoco heeft verschillende programma's voor kind en ouder(s)

>>> klik hier voor contact